30.5.13

ola


non sempre das bágoas esvara auga.
ás veces,
mesmo cae a esperanza.

e ás veces,
só ás veces,
non me atrevo a ler o que as miñas grafías escriben
por medo a que falen.

a que me falen
e o fagan de verdade.

*

a auga molla.
a terra tapa.
a ausencia énchese.
xa sexa tarde ou cedo,

ola ou adeus.


12.5.13

de cando sexamos


de cando a razón é simple e ficción
e, por ficción,
tamén o todo inscrito na ambigüidade.
de cando a negación individual fai da potestade afirmación;

do que vén,
que vai.

de cando me prometan ácrata.
de cando sexamos a negación
que suple o civil da afirmación da dependencia
da supremacía desigual no antagonismo da guerra.
de cando sexamos vicarios da máxima expresión de nós mesmos.

de cando sexamos
dignos de selo;
mesmos. 

dignos do que vén, 
que vai.

profetas.